Duyulmamış Bir Anıyla Mustafa Kemal Atatürk

Dedemin dedesi, büyük dedem Bekir Çavuş göz yaşları içinde anlatırmış…

Kurtuluş Savaşı’nın son dönemlerinde Yunanlılar çekildikleri köylerde çoluk çocuk demeden herkesi öldürür, bütün köyü yakıp yıkarlarmış.

Bir muharebe sonrasında yenilgiye uğrayan Yunanlılar Manisa civarlarından çekilmeye, Türk ordusu da hemen arkalarından bölgede ilerlemeye başlamıştı. Büyük dedemin de içinde bulunduğu bu birliğe Başkomutan Mustafa Kemal Atatürk komutanlık ediyormuş.

Uzaktan üzerinde dumanlar tüten köylerden birine yaklaşırken etraflarını keskin ve oldukça rahatsız edici bir koku kaplamış. Köye vardıklarında karşılaştıkları vahşet ise yüreklerin kaldırabileceğinin çok ötesindeydi. Yunanlılar, köyün camisine bütün köy halkını doldurup ateşe vermişlerdi. Karşılarındaki manzara öylesine dehşet doluydu ki herkes kaskatı kesilmişti. Kimseden çıt çıkmıyordu. Dumanı hâlâ tüten tıklım tıklım dolu caminin içinden belli belirsiz birkaç tane çığlık işitiliyordu. Dışarıdan, pencerelerin kızarmış demir parmaklıklarını sıkıca kavramış onlarcasının yanmış elleri görülüyordu sadece. Havadaki koku ise yanık insan etinin kokusuydu. Başkomutan’ın bu manzara karşısında gözleri dolmuştu. Kalabalıktan biraz uzaklaşarak yere çömeldi, arka cebinden mendilini çıkardı ve dakikalar boyunca sessizce gözyaşı döktü.

…

Onun koskoca bir vatanı uçurumun kenarından kurtarmışlığı da var, oturup milletinin içler acısı haline ağlamışlığı da. Bu sene bir yas gününü daha geride bırakırken; temennim onu sadece tarihe adını altın harflerle yazdırmış bir kumandan olarak değil, aynı zamanda duygularını ve gözyaşlarını bu milletten esirgemeyen, bu milleti bütün içtenliğiyle seven aramızdan bir vatansever olarak anmamız.

Ruhun Şâd Olsun Atam.

10 Kasım 2020  

Nakleden: Yozgatlı Bekir Çavuş’un torunu Mustafa oğlu Hasan.